| تبليغات | X |
|
خاطرات پریشانی |
|
به نام آنکه اشک را آفرید تا سرزمین وداع آتش نگیرد |
ممنون كه تو اين مدت منو با نظراتتون شرمنده كرديد سلام دوستان عزيز
كاشكي يه روز با همديگه سوار قايق مي شديم
دوراز نگاه آدما هر دو مون عاشق مي شديم
كاش آسمون با وسعتش تو دستامون جا مي گرفت
گلاي سرخ دلمون كاش بوي دريا مي گرفت
كاش كه يه ماهي قشنگ براي ما فال مي گرفت
برامون از فرشته ها امانتي بال مي گرفت
كاش مي شد سرزمين عشق را
در ميان قامها تقسيم كرد
كاش مي شد با نگاه شاپرك
عشق را بر آسمان تفهيم كرد
يه عمري همه ي دنيا رو گشتم
به دنبال يه عشق صادقونه
يه عشقي كه بسازه دل رو از ما
بشه تنها چراغ تو ي خونه
يه عمري پي عشق بي حوس دويدم
بدنبال يه عشق بي بهونه
يه عشقي كه بشه مرحم زخمام
نشه بدتر نمك رو زخم كهنه
تو شبهايي كه جاي دست پر مهر
چيزي به جز يه دنيا اشك نديدم
يكي اومد كه دوست داشتن مي فهميد
منو از من خسته جدا كرد
كي اومد كه با احساس پاكش
تموم زخمامو يهو دوا كرد
تو وقتي كه همه تنها گذاشتن
با لبخندش منو از من جدا كرد
براي عاشقي عشقو دادم
خيال كردم فقط عشقه مي مونه
ولي جاي تموم اون همه عشق
برام موندش فقط ، بغض شبونه
براي عاشقي ما كم نذاشتيم
خدا هم خوب اينو خود مي دونه
با اينكه دلم رو همه شكستن
ميخونم باز هنوزم عاشقونه
ميخونم با خودم ديگه بريدم
ديگه به آخر جاده رسيدم
+ نوشته شده در جمعه هجدهم خرداد 1386ساعت 18:22 توسط یاسی |
با سلامت خدمت همه دوستان عزيز اگه خدا بخواد مي خوام دوباره اين وبو راه بندازم اگه مي شه منو تنها نذاريد تو به دريا دل سپردي من تو ساحل چشم به راهت دو باره دارم مي گردم اما نيست از تو نشونه روزگار ما رو جدا كرد يه غروب توي جووني دل من هوا تو كرده كاش مي شد تو رو ببينم كا ش بشه تو خواب دوباره دست سردتو بگيرم تو كه رفتي به سلامت وعده ما به قيامت حسرت يه لحظه ديدن واسه من شده يه عادت سال نو همه شما مبارك باشه خيلي ممنون كه تو اين مدت شما با نظراتون شرمندمون كرديد
واقعا نمي دونم چه طوري از همتون تشكر كنم
خوابيدي رو بال مو جها
كاش مي شد بودم كنارت
+ نوشته شده در پنجشنبه دوم فروردین 1386ساعت 18:18 توسط یاسی |
ممنون كه منو با نظراتتون شرمنده مي كنيد مي بخشيد كه نمي تونم به همتون خبر بدم هر كي تونست بياد قدمش روي چشمم جا داره يه مدت نيستم اگه خدا بخواد ميام اگه هم نه !! ولي افسوس نتونستم آخر قصه دونستم تو وجود خالي تو جز دروغ هيچي نديدم كاش مي شد به اين حقيقت پيش از اينها مي رسيدم سوختم و ، سوختم و ساختم هر چي داشتم به پات باختم كاش تو رو از روز اول مثل امروز مي شناختم آخه عشق يعني شكستن عاشقانه سر سپردن دل سپردن به سرابه در سكوت خويش مردن يه روزو روزگاري حرف بين ما نگاه بود عشق و نقاشي مي كرديم نقش ما خورشيد و ماه بود بعد از اون واژه نوشتيم مثل دريا آبي بوديم معني زندگي اين بود زندگي اين بود ز داغ غم مستم دشمن مي پرستم
سلام به رو ي ماه همه ي دوستاي گلم
از تو بايد مي گذشتم
تو عروسك بودي و من
جملمون ستاره چين بود
+ نوشته شده در پنجشنبه سوم اسفند 1385ساعت 10:48 توسط یاسی |
سلام خدمت دوستان گلم ممنون از همتون خيلي منو شرمنده كرديد با نظراتتون وقتي نظرات شما رو مي بينم خيلي خوشحال ميشم مي فهمم كه دوستاني دارم كه منو از يادم نمي برن دوستاي گلم من يه مدت نمي تونم آپ كنم در هر حال نمي دونم ولي حتما هر وقت تونستم ميام پيشتون خيلي ازتون ممنونم كه تو اين مدت منو تحمل كرديد راستي ولنتاينتونم مبارك اينم هديه من به شما عزيزاي دلم
دوستتون دارم خيلي زياد 
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم بهمن 1385ساعت 11:23 توسط یاسی
و تو آمدی به دنيايی که همچون تو نداشت و هرگز هم نخواهد داشت و خدا خواست که برای من کسی مثل تو نشد و تو مثل هيچ کس باشی و خدا خواست که با ياد تو هميشه تنهاترين باشم و هر شب و هر روز و هر وقت که فکرش را بکنی با خاطره هايت خلوت کنم و بيا بخواب در روياهای من و در آرزوهايم بيدار شو که من خيابان ساکتی هستم و پيوسته خواب قدم های تو را می بينم و بيش از اين پنجره را چشم انتظار نگذار چرا که اين پنجره مال من است و من در اين پنجره می خواهم تو را بيابم به جان تو ای جان من خدا خواست و خدا خواست که من دوستت بدارم و.............. 
بيا و ستاره اي تو آسمونم باش
مهربون من بيا و همزبونم باش
حالا تو خون مني توي تني يا نه
از دل عاشق من دل مي كني يا نه
بگو هنوز مال مني عشق مني يا نه
شب بلندو دل من در تب و تابه
لحظه هام پر از حسرت خوابه
ذره ذره دل من آب ميشه تو سينه
آرزوي ديدنت مثل سرابه
نكنه خدا نكرده نكني يادم
نكنه عزيز من ز چشمت افتادم
نكنه تو قلبت خبري باشه
نكنه دلت با دگري باشه
هر نگاه گرم تو اميد فردا م بود
آرزوي تو دينمو دنيام بود
حالا تو خون مني توي تني يا نه
از دل عاشق من دل مي كني يا نه
بگو هنوز مال مني عشق مني يا نه
منو با يه بوسه ببر تا ستاره
بمونو يه لحظه نگام كن دوباره
تو چشماي نازت يه دنيا اميده
منو با يه بوسه ببر تا سپيده
تو بودي كه عشقو به قلبم سپردي
منو تا به جشن شب وآئينه بردي
تو كه باشي دنيا قشنگه هميشه
ديگه حتي پروازم برام ساده ميشه
منو با يه بوسه ببر تا ستاره
يه شب زير بارون صدام كن دوباره
بذار جون بگيرم از حرم نفسهات
طلوعي به پا كن با آتيش دستات
تو همزاد نوري يه نور مقدس
به تو دل سپردن چه آسون و ساده است
كمك كن كه از عشق ترانه بسازم
غمت رو به دست فراموشي بسپار
بگو نازنينم كه خوابي يا بيدار
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم بهمن 1385ساعت 11:6 توسط یاسی |
سلام خدمت دوستاي گلم به قول حسين آقا ايندفعه اگه نظرات 150 تا نشه منم آپ نمي كنم ممنون از همتون گفتي كه چو خورشيد زنم سوي تو پر چون ماه شبي مي كشم از پنجره سر اندوه كه خورشيد شدي تنگ غروب افسوس كه مهتاب شدي وقت سحر
سخت است هنگام وداع آنگاه كه در مي يابي چشماني كه در حال عبور است پاره اي از وجود تو را نيز با خود خواهد برد!!! و من بو ي تو را روي تو را عشق تو را ياد تو را مي طلبم با تمام وجود مي نويسم مي گويم تو را دوست داشتن مي ارزه به همه دنيا فقط تويي معناي عشق 
با همه فهم و شعور
تو
آرزوي من اين است
مثل سيم يك گيتار
زير دست تو باشم
لحظه خوش ديدار
مي گويند شيشه ها احساس ندارند اما وقتي روي شيشه بخار گرفته اي نوشتم
آرام گريست
+ نوشته شده در چهارشنبه هجدهم بهمن 1385ساعت 13:8 توسط یاسی |
دلم گرفته به اندازه وسعت تمام دلتنگي هاي عالم نبيند
شيشه قلبم آنقدر نازك شده كه با كو چكترين تلنگري ميشكند
دلم مي خواهد فر ياد بزنم ولي واژه اي نمي يابم كه عمق دردم را در فرياد منعكس كند فريادي در اوج سكوت كه هميشه براي خودم سر داده ام
دلم به درد مي ايد وقتي سر نوشت را به نظاره مينشينم
كاش مي شد پرواز كنم
پروازي بي انتها تا رسيدن به ابدييت.........
كاش مي شد
در ميان هجوم بي رحمانه درد خودم را پيدا كنم
نفرين به بودن وقتي با درد همراه است
بغض كهنهاي گلويم را ميفشارد
به گوشهاي پناه ميبرم
كاش اين بار هم كسي اشكهايم را
+ نوشته شده در جمعه سیزدهم بهمن 1385ساعت 23:41 توسط یاسی
......و خداوند عشق را آفريد آن هنگام كه آن بوته خار به روي زمين تنها بود خداوند گل سرخي را در كنارش رويانيد آن گل در كنار بوته خار شكفت …… خداوند برگشت و آن گل را از روي زمين با خود به آسمان برد
